·
Ramazan Bayramı: Bayramdan bi gün evel, arife ġünü köyüñ bütün
çocugları mezerliğe giderle. Hepsiniñ elinde naylon torba yede bôça vadu.
Mezerliğe giden çocukla bi küme olup oturula. Kadunla, evelden hurunda
bişidükleri avuç içi gadar güçcük olan ekmekleri getürürle çocuklara dağıdula.
Bu güçcük ekmeklere külük dinü. Çocukla mezerliğe giderken külüğe gidelim diye
birbirlêne bağırula. Külüğe gitme zamanı öyle namazından sônadu. Köyde, her
evden bi kişi mezerliğe gider. Hepsi de ekmek götümez. Herkez gendüne göre
şeker, üzüm, löplöbü, cöğüz, helve, alma, evinde ne varısa götürüp çocuglara
dağıdu.
Aynı ġün ikindü namazından sôna, köyüñ adamları
da mezerliğe giderle. Herkez gendü mezeriniñ bozuk yerlêni düzeldü., mezerleriñ
üsdüne toprak
atarla.
Ondan sôna hocaynan adamla duğa okuyup evlêne giderle. Gadunla da; evde gora
ateş goyarla, ateş üsdünde koku yakıp her odanıñ bacasında tütdürüle. Âşam
olunca her evde yağlu ekmek yapılup yinü. O âşam ölüle evlere gelü dirle.
Arife günüñ âşamı her evde yİmek Bişirülü.
(pilav, çorba, lahana ve yaprak sarması, incir, üzüm, fasulye, sütlaç, keşkek,
vb.) bunla bi kenere gonu.
Zabahlayın, çocuklanan böyükle en gözel
elbiselêni giyerle. Bayram namazına gidilü. Namazdan çıkan erkekle yan yana sıra
olula. Herkez sıra oldukdan sôna, en öğüde yaşlulardan
bayramlaşmıya başlanu.
Burda küs olanla barışdurulu.
Namazdan çıkan adamla gendü evlêne gelüle. Çoluk
çocuyunan, hısım akrabasıynan bayramlaşula. Köyün adamları bir küme; kadunları
bir küme olup gomşu köye giderle. Gomşu köylülênen bayramlaşula. Evelden
hazırlanan yimekle beraberce yinü. Bayramıñ ikinci ġünü öteki köydekile bu köye
gelip aynı hizmetde ağırlanula.
·
Kurban Bayramı: Bu bayramdaki âdetle de Ramazan Bayramıynan
aynıdu. Yaluñuz; birinci bayram ġünü tekbirinen gurban kesilü. Gurbanıñ ġanı
alına sürülü. Gurban etiniñ dörtde biri eviñ olu; geriye galanı da yedi parçıya
ayrılıp fakırlara dağıdulu.